جنگل،زیباترین جلوه طبیعت (حفظ و نگهداری آن وظیفه همگانی است)
بیا تا گل برافشانیم و........ فلک را سقف بشکافیم و طرحی نو دراندازیم
صفحه نخست       پست الکترونیک          تماس با ما              ATOM            طراح قالب
گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من
درباره وبلاگ



مدیر وبلاگ :علی امیدی
مطالب اخیر
نویسندگان
در شهرستان رودبار، کوه آسمانسرا از هرزویل منجیل تا خرمکوه و داماش امتداد دارد که نیمرخ شمالی و جنوبی البرز را در دوطرف این سلسله جبال، می توان بخوبی مشاهده نمود.
در نیمرخ شمالی، راش بعنوان اصلی ترین گونه درختی استقرار دارد و در نیمرخ جنوبی در همان دامنه ارتفاعی،درختان گونه ارس پلی کارپوس مستقر هستند
رویشگاه ارس عمارلو، شانس آن را دارند که از بقایای رطوبت اقلیم هیرکانی بهره ببرند. بهمین خاطر دارای تراکم بیشتر نسبت به سایر ارس زارهای ایران هستند. البته این خصیصه برای تمامی ارس زارهای همجوار منطقه رویشی هیرکانی وجود دارد.
ارس ها بصورت خالص یا با کونه های بنه، کیکم، ارمک، بادام کوهی، تنگرس، گون ها و عناصر گیاهی مراتع مشجر را بوجود آورده اند.
مشکل اصلی این است که جامعه ارسستان نیمرخ جنوبی البرز در عمارلو از قدیم، بعنوان مرتع مشجر در دل مراتع کرماک ، شاندان، بیورزین،سنکرود، جیرنده، پارودبار، پاکده، جیرنده، آینه ده، ناوه، نواخان، انبوه، نوده قرار دارند. 
بخشی از جنگل ارس بعنوان ذخیره گاه ارس نامگذاری شده است.
نیاز است تا در تمامی طرح های مرتعداری، برای رویشگاه های ارس، برنامه های جنگلداری و جنگلشناسی برنامه ریزی گردد.
بهنرین و سازگارترین برنامه احیاء و بازسازی ارس زارها، ایجاد مناطق قرق 5 هکتاری تا 10 هکتاری با حصارگشی و با نهالکاری ارس یا بدون نهالکاری است.




نوع مطلب : یادداشت ها و تحلیل های شخصی، 
برچسب ها : ارس، عمارلو، راش، نیمرخ جنوبی البرز، نیمرخ شمالی البرز، آسمان سرا، رودبار،
لینک های مرتبط :
          
پنجشنبه 19 تیر 1399
تنفس بهره برداری یا طرح تنفس از سال 1396 در جنگلهای استان گیلان در حال اجرا است. اما با کمال تعجب مشاهده می گردد که هر شبانه روز، کامیونها و تریلی های متعدد چوب، وارد استان گیلان می شود. این چوب آلات از استانهای آذربایجان غربی و شرقی،اردبیل،زنجان و همدان و قزوین و... وارد استان گردیده و در کارخانجات نئوپان سازی و صنایع خرده چوب مصرف می گردد. حجم واردات چوب روزانه استان، بنظر بنده حدود 5000 تا 1000 مترمکعب برآورد می گردد.
صرف نظر از مبداء برش این چوب الات(که انشاله کنترل کامل بر روند برداشت چوب الات معمول می شود و فقط درختان واقع در باغات چوب و محاوط شخصی مردم قطع می گردد، هرچند که نواقصی از نظر عدم صدور پروانه قطع باغی برای درختانی مانند گردو و درختانی که مشابه انها در اراضی ملی نیز رویش دارند، مشاهده می گردد)، سوال این است که آیا اصولا برداشت این همه درخت از مناطقی که دارای فقر شدید پوشش گیاهی هستند، کار پسندیده ای است؟ ایا این استانها از اثار بیابان زایی رنج نمی برند و آیا با پدیده های جدید حمله ریزگردها و افزایش آثار گرمایش زمین مواجهه نیستند؟
 قرار بود که با اجرای طرح تنفس، بهره برداری عمومی درختان کشور ایران کاهش یافته یا متوقف گردد و خوراک سلولزی مورد نیاز کارخانه های صنعت چوب کشور از کشورهایی مثل روسیه تامین گردد.
میدانیم که حیات زیستگاه های رویشی درخت و درختچه در خارج از شمال، عموما به مناطق روستایی(یعنی مبدا متصل به اب و آبادانی) وابسته است و مشارکت عملی مردم برای تقویت پوشش درختی از بدو آبادانی روستا شکل گرفته است. حال نگرانی از این مسئله تشدید می گردد که در ازاء توقف بهره برداری چوب شمال، چرا باید ابادانی پوشش گیاهی ابادیها و روستاهای نیمرخ جنوبی البرز رها شود.
اگر قطع درختان حاشیه روستاهای نیمرخ جنوبی البرز در مقابل توقف برداشت چوب از جنگلهای تولیدی شمال ادامه یابد، این جریان را می توان دقیقا به بازی پت و مت تشبیه نمود. یعنی جایی(جنگل های تولیدی استان گیلان) که نعمت خدادادی تولید چوب دارد و با برداشت چوب می توان تولید پابدار چوب را تضمین نمود را با شعار تنفس تعطیل می کنیم و جاهایی(استانهای فقیر از پوشش گیاهی واقع در نیمرخ جنوبی البرز) که باید پوشش درختی شهرها و روستاهای آنها را تقویت نماییم را آزاد می گذاریم تا بدون حدو مرز، درختان چند صد ساله خود را قطع نمایند!!!. فقط با این توجیه که این مناطق در محدوده منابع طبیعی قرار ندارند و مشمول طرح تنفس نیستند.
لذا پیشنهاد می گردد که با اجرای طرح تنفس، بهره برداری در استانهای غیر شمالی با اولویت بیشتر و با محدودیت بالاتر در نواحی روستایی و حتی با در مستثنیات مردم اجرا گردد. صدور پروانه قطع باغی در تمامی مناطق روستایی بصورت صدرصد عملی گردد(همراه با تعهد نهالکاری مجدد، همانطوریکه در قانون نیز به ان اشاره شده است)  و هردو دستگاه حفاظت محیط زیست و منابع طبیعی(با هماهنگی دهیاریها) در نگهداری بیشتر درختان واقع در محاوط شخصی مردم در مناطق فقیر از پوشش گیاهی برنامه های میدانی خود را اجر نمایند. اگر غیر از این باشد سوال اساس این است که: پس متولی حکمرانی دوبت بر درختان عرصه ها و حتی باغات متعلق به مردم چه کسی است؟  در شهرها نیز قانون توسعه فضای سبز به نحول اکمل و با تاکید بر نهالکاری و نطارت عملی بر آن اجرا گردد.





نوع مطلب : یادداشت ها و تحلیل های شخصی، 
برچسب ها : پت و مت، تنفس بهره برداری، نیمرخ جنوبی البرز، شمال کشور، درختان، چوب،
لینک های مرتبط :
          
جمعه 3 آذر 1396





آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات